Hans Bel (56) is nog maar een jaar werkzaam als vrachtwagenchauffeur, en doet dat bij Tielbeke in Heteren. Toch leeft hij al zijn hele leven met een passie voor vrachtwagens en transport. “Transport is vanaf kinds af aan eigenlijk al mijn hobby. Het is altijd mijn jongensdroom geweest om chauffeur te worden”. Het leven liep echter anders: hij belandde in het schildersvak, waar hij inmiddels al bijna twintig jaar zijn eigen bedrijf runt. Na veertig jaar schilderen begon het weer te kriebelen. Tijdens zijn werk zag Hans vaak vrachtwagens rijden. Elke keer dacht hij: “misschien moet ik toch eens kijken of dat iets voor mij is”.
In 2007 begon Hans zijn eigen schildersbedrijf. Daarvoor had hij 22 jaar lang ervaring opgedaan bij verschillende bedrijven. “Het was eigenlijk een kans die op mijn pad kwam dankzij een vriend en collega van mij,” vertelt Hans. “Hij had op dat moment extra hulp nodig, maar kon niemand aannemen. Toen kwam hij bij mij met de vraag of ik ooit had overwogen om als zzp’er te starten. Het voelde spannend, maar ook meteen als iets wat ik wilde proberen.” Al snel had Hans de benodigde materialen en kwamen de eerste opdrachten binnen rollen. “De mensen in mijn buurt ontdekten al snel dat ik mijn eigen bedrijf had, en binnen no-time stond ik bij ze thuis te schilderen. Het was echt bijzonder om mijn eigen bedrijf op te bouwen en meteen resultaat van mijn werk te zien”.
De eerste paar jaar kon Hans het werk nog samen met zijn vriend verdelen, maar al snel liepen ze tegen hetzelfde probleem aan: er kwam te veel werk binnen om het nog te delen. “Het was veel werk, maar het gaf ook veel voldoening. Ik bouwde iets dat echt van mij was, en dat gaf een gevoel van trots. Inmiddels is Hans al 18 jaar actief als schilder en heeft hij zelfs een wachtlijst van meer dan een jaar. Toch begon het vak na al die jaren zwaar te voelen en wist Hans dat hij dit tot zijn pensioen niet vijf dagen in de week zou kunnen blijven doen. “Toen kwam die oude jongensdroom weer naar boven: chauffeur worden. De transportwereld is altijd al mijn hobby geweest en iets waar ik als kind van droomde. Het kriebelde steeds meer: misschien is het nu toch tijd om die droom waar te maken.”
Ongeveer vijf jaar geleden besloot Hans zijn droom waar te maken en zich te verdiepen in de mogelijkheden om zijn vrachtwagenrijbewijs te halen. Hij kwam terecht bij een instapdag in Apeldoorn, waar verschillende bedrijven zich presenteerden. “Je hoort daar natuurlijk allemaal mooie verhalen, soms wordt het ook wel te rooskleurig voorgespiegeld”. Uiteindelijk stond hij bij de stand van Tielbeke. “Ik werd daar echt met open armen ontvangen en kreeg geen verkooppraatje, maar een eerlijk beeld van hoe het er echt aan toe gaat bij Tielbeke. Al vrij snel kon ik op gesprek komen in Lemelerveld om de mogelijkheden te bespreken”. Omdat Hans het werk als chauffeur wilde combineren met zijn schildersbedrijf, hoopte hij te kunnen beginnen met één dag per week. “Ik wist echter niet zeker of dat haalbaar zou zijn. Gelukkig bleek het gewoon mogelijk”. Om een goed beeld te krijgen van het werk, ging Hans een dagje mee met een chauffeur. “Het is fysiek goed te doen met pallets en een elektrische pompwagen. Dit houd ik makkelijker vol dan tot ver na mijn zestigste nog op de steiger te staan schilderen”, zegt Hans glimlachend.
“Transport is vanaf kinds af aan al mijn hobby”
Vier dagen werken bij Tielbeke tijdens het halen van zijn vrachtwagenpapier was niet haalbaar, mede door zijn schildersbedrijf. Bovendien twijfelde Hans nog een beetje of het werk achter het stuur echt bij hem zou passen. Daarom besloot hij zelf zijn rijbewijs en code 95 te halen… Na het behalen van zijn papieren nam hij weer contact op met Tielbeke, en sinds november 2024 rijdt hij met veel plezier op de bakwagen in de winkeldistributie. “Ik vind het rijden op de bakwagen heel fijn: het manoeuvreren, het lossen, het complete proces en de afwisseling maken het voor mij iedere dag leuk. Mijn schilderwerk laat ik nog niet helemaal los, omdat ik mijn klanten niet wil teleurstellen, maar misschien pak ik in de toekomst nog wel een extra dag op de vrachtwagen. Voor nu geniet ik er gewoon van om dit te doen”.
Zijn banen zijn goed te combineren en goed voor te bereiden. Eén dag in de week op de vrachtwagen, drie dagen op de steigers met een kwast in zijn handen en de vrijdag voor zijn administratie. “In het weekend kan ik me voorbereiden op de rit van maandag, zodat ik precies weet hoe ik moet rijden.” Deze manier werkt voor Hans het beste, zodat hij met grote schilderklussen gewoon twee of drie dagen achter elkaar kan werken. “In beide vakken zit veel afwisseling. Je doet nooit elke dag hetzelfde werk en bent veel met klanten in contact. Daarnaast is mijn werkbusje het visitekaartje voor mijn schildersbedrijf, maar de vrachtwagen bij Tielbeke ook. Ik wil graag perfect zijn in mijn werk en dat merk ik zowel bij het schilderen als bij het lossen van leveringen bij klanten. Eigenlijk zijn er meer overeenkomsten dan verschillen,” vertelt Hans lachend.
Sommige beroepen zijn fysiek zwaar en moeilijk vol te houden tot je pensioen. Voor mensen die merken dat ze iets anders willen of een lichtere afwisseling zoeken, is er vaak meer mogelijk dan ze denken. Hans is daar een mooi voorbeeld van. “Je moet iets hebben met het vak, maar je moet je niet gek laten maken door te mooie verhalen. Het gaat erom dat je hoort hoe het echt is”, vertelt hij. Voor hem geldt dat het werk als chauffeur meer is dan alleen het besturen van een vrachtwagen. “Er komt veel meer bij kijken dan alleen pakketten bij klanten leveren. Het is ook zelfstandig kunnen nadenken en tot oplossingen komen”. Ook als je niet fulltime chauffeur wilt worden, kun je parttime aan de slag naast je huidige werkzaamheden, zoals Hans doet. Zo combineert hij zijn passie voor transport met zijn jarenlange ervaring als schilder en bewijst hij dat het mogelijk is om een nieuwe uitdaging aan te gaan zonder alles overboord te gooien.
In de toekomst hoopt Hans nog enkele jaren als schilder actief te blijven, maar bij Tielbeke ziet hij juist kansen om verder te groeien als chauffeur. “Ik overweeg om mijn CE-rijbewijs te halen, als die kans zich voordoet,” vertelt hij. Voor nu geniet hij volop van de bakwagen. “Dat geeft mij genoeg voldoening. Op deze manier kan ik mijn draai vinden en rustig ervaring opbouwen.” Met zijn jongensdroom die werkelijkheid is geworden, en de ruimte om dit werk te combineren met zijn schildersbedrijf, voelt Hans zich op de juiste plek.