Michaël Sluiter (52) staat positief in het leven. “Ik kijk altijd naar kansen en niet naar problemen”, vertelt hij. Zijn loopbaan is allesbehalve standaard. Na 24 jaar bij Defensie te hebben gewerkt, had hij bijna alle rijbewijzen op zak, op het CE-rijbewijs na. Uiteindelijk maakte hij de overstap naar operationeel manager bij een bedrijf in de zakelijke dienstverlening. Je vraagt je misschien af: hoe is hij dan chauffeur geworden? Michaël legt uit: “Ik miste de beweging en het bezig zijn in mijn werk. Ik wilde iets doen waar ik plezier aan beleef en waarbij ik actief bezig kon zijn.”
In mei 2024 besloot Michaël een nieuwe uitdaging aan te gaan. Tijdens een STL-instapdag liet hij zich oriënteren op de mogelijkheden in het chauffeursvak. “Via die weg kwam ik in gesprek met Tielbeke en, zo gezegd, zo gedaan, twee weken later zat ik op de bakwagen. In december datzelfde jaar besloot ik er zelf voor te kiezen om mijn CE-rijbewijs te halen,” vertelt hij. Michaël noemt deze verandering een verademing. “Je bent de hele dag onderweg, je komt wel met mensen in contact, maar op een heel andere manier dan in mijn toenmalige werk.” De afwisseling sprak hem enorm aan. “Normaal zat ik constant met mijn hoofd te werken, veel aan het nadenken. Nu doe ik iets waarbij ik nog wel moet nadenken, maar op een andere manier,” zegt Michaël lachend.
Het leukste aan zijn werk vindt Michaël toch wel de vrijheid. “Je bepaalt zelf wat je aanzet, welke zender, een podcast of helemaal niks, of je belt met iemand.” In zijn werk als operationeel manager gaf hij leiding aan mensen. “Dat is ook heel leuk en lonend, maar het werk bij Tielbeke is ook gewoon fijn: je bepaalt zelf je route. Het is heel zelfstandig. Natuurlijk heb je de planning die je krijgt en bereid je je voor op waar je op moet letten, maar verder doe je het grotendeels zelf.” Bij zijn werk als operationeel manager werkte hij ook zelfstandig, maar de aard van de verantwoordelijkheid verschilt: “Daar stuur ik mensen aan, hier ben ik zelf verantwoordelijk voor het verloop van de dag en de route,” legt Michaël uit.
“tielbeke is een fijne club met fijne mensen”
Michaël voelt zich goed bij de manier waarop er bij Tielbeke gewerkt wordt. “Bij Tielbeke wordt echt gekeken naar de kwaliteit richting de klant en de omgang met het materiaal waarmee je rijdt. En je merkt dat veel collega’s altijd voor elkaar klaarstaan.” Hij vertelt lachend: “Het lastige vond ik in het begin niet het rijden zelf, maar soms het zoeken naar bepaalde losadressen. Soms zoek je je echt rot, maar zodra je een berichtje in de app zet, reageren er meteen een paar collega’s om te helpen.”
Voor Michaël voelt die saamhorigheid vertrouwd, iets wat hij herkent uit zijn tijd bij Defensie. “Het is hecht. Bij Defensie had je het groene pak aan en werkte je samen voor hetzelfde doel. Nu hebben we geen groen pak, maar wel dezelfde mentaliteit: je staat voor elkaar klaar en er zijn altijd mensen op wie je kunt rekenen,” zegt hij glimlachend. “Tielbeke is gewoon een fijne club met fijne mensen. Ook al heb je niet met iedereen dagelijks contact, de samenwerking is altijd goed. En het contact met de planning en het kantoor verloopt ook gewoon prettig.”
In de periode dat Michaël zijn eerste stappen bij Tielbeke zette, werkte hij nog fulltime als operationeel manager. “Gewoon knallen met die handel,” zegt hij lachend. Op dinsdag- en donderdagavond deed hij rangeerwerk en op zaterdag reed hij vaak een rit. En had hij een vrije dag? Dan sprong hij graag bij. “Hoe ik dat combineer? Op dinsdag en donderdag begin ik op kantoor gewoon een halfuurtje eerder, zodat ik op tijd in Heteren ben om te rangeren,” vertelt hij.
Sommige zouden zeggen dat dit best veel is, maar voor Michaël voelt dat anders. “Ik krijg er juist energie van. Als ik een zware kantoordag heb gehad en daarna ga rangeren, dan laad ik daar echt van op.” In die tijd liep zijn werkweek soms op tot zo’n 48 uur, en met overuren nog langer. “Als je iets doet wat je leuk vindt, dan maakt dat niet uit. Dan heb je gewoon die energie,” legt Michaël uit. Naast zijn drukke werk geniet hij van zijn hobby’s. “Een goed boek lezen, lekker een stukje fietsen of heerlijk uiteten gaan hoort daarbij. Daarnaast is vrachtwagen rijden voor mij ook deels een hobby.”
Toen binnen zijn werkgever een reorganisatie plaatsvond en zijn functie kwam te vervallen, kwam Michaël op een kruispunt. De combinatie van twee banen had hem al laten zien waar hij het meeste plezier uithaalde. Daarom maakte hij in de zomer van 2025 bewust de keuze: hij stapte volledig over naar het chauffeursvak en werkt sindsdien fulltime bij Tielbeke. “Ik haal het meeste energie uit mijn werk bij Tielbeke,” vertelt hij. Concrete toekomstplannen heeft hij niet. “Voor mij draait het nu vooral om genieten van het leven, en dat gaat tot nu toe goed.”
Aan iedereen die overweegt eenzelfde stap te zetten, geeft Michaël mee: “Je moet het gewoon proberen, dat is het belangrijkste. Ik zocht destijds iets voor erbij, een werkgever waar ik een paar uur kon werken. En bij Tielbeke merkte ik al snel dat er echt veel mogelijk is”.