chevroncircle-arrow facebook linkedinminusnotification-closeplus search-glass twitteryoutube
close

LOOP OF RIJD EEN DAGJE MEE BIJ TIELBEKE

Ontdek welke functie in de logistiek en transport bij jou past!

1 nieuwe vacatures east

In de cabine bij vrachtwagenchauffeur Linda

Door Evelien Wolting – Als banketbakker aan de slag waarbij je onder andere de lekkerste taarten en broden bakt. Om je vervolgens te laten omscholen tot vrachtwagenchauffeur? Collega Linda heeft dit gedaan en heeft hier absoluut nog geen moment spijt van gehad. Door een dagje met haar mee te rijden probeer ik er achter te komen waarom zij voor dit vak en Tielbeke heeft gekozen.

 

Via een goede vriend ben ik helemaal enthousiast gemaakt voor het chauffeursvak. Door een aantal malen met hem mee te rijden wist ik het zeker;ik wilde vrachtwagen-chauffeur worden!

Van rijbewijs C naar CE

Linda woont in de regio waar Tielbeke veelal rijdt. “Ik kende de organisatie Tielbeke al en door Facebook en Google wist ik dat zij ook een omscholingstraject aanboden.

Omscholen bij Tielbeke

Ik heb toen Tielbeke benaderd en uitgelegd wat mijn toekomstplannen waren, namelijk vrachtwagenchauffeur CE worden. Hierbij heb ik ook aangegeven dat ik al wel in het bezit was van rijbewijs C maar nog niet van een geldige Code 95. Deze wilde ik eerst zelf behalen alvorens ik mogelijk kon gaan starten bij Tielbeke. Hiermee liet ik zien hoe groot mijn ambitie was om chauffeur te worden, dat ik serieus was om mij om te laten scholen en niet veel later ben ik dan ook in februari 2020 in dienst gekomen.”, vertelt Linda vol trots.

 

Toekomstplannen? Dan is dat zeker bij Tielbeke. Ik zou dan langere ritten en meer kilometers willen maken. Maar voor nu voel ik mij zeker op mijn plek als chauffeur fijnmazige distributie!

Goede afstemmen met planning en gezin

Dat het werken als vrachtwagenchauffeur zeker gecombineerd kan worden met een druk gezinsleven, daar is Linda het bewijs van. Zij en haar man hebben namelijk drie tieners in huis en door het maken van heldere afspraken verloopt het thuis én op het werk op rolletjes.
“Door duidelijke afspraken die de planning en ik met elkaar gemaakt hebben, is het werken als vrachtwagenchauffeur goed te combineren met privé. Ik werk op vaste dagen en hierdoor weet mijn gezin thuis wanneer ik bijvoorbeeld er niet ben om 17.30 uur tijdens het avondeten. Op de kalender kunnen zij zien wanneer ik aan het werk ben. En daarnaast, als er dringende zaken privé spelen, dan stem ik dit af met de planning en kan er heel veel geregeld worden.”

Door Evelien Wolting – Van Nederland naar o.a. Aruba en Colombia, en weer terug naar Nederland. Erik heeft
ondertussen al veel van de wereld gezien maar voelt zich thuis in woonplaats Raalte én bij Tielbeke in Lemelerveld.

 

Dagje meerijden

 

Om een indruk te krijgen hoe een werkdag er zoal uitziet van een chauffeur fijnmazige distributie, mocht ik een dagje meerijden met collega Erik. Bij de chauffeursbalie in Lemelerveld sta ik op deze goedlachse collega te wachten. Wanneer Erik arriveert loopt hij glimlachend op mij af. “We gaan er een gezellig dagje van maken! Maar let op, ik ben vandaag bezorger!”, zegt hij met een grote knipoog. Vragend kijk ik hem aan, ik dacht toch echt met een vrachtwagenchauffeur vandaag mee te gaan…

 

Erik rijdt op een bakwagen als stukgoedchauffeur en komt in zowel dorpen bij de mensen thuis als in stedelijk gebied bij de zakelijke klanten.
Vandaag staat de bakwagen al vooraf geladen klaar. Erik vertelt dat hij naast zijn werk als chauffeur ook het team van het crossdock regelmatig helpt met de wagens te laden. “Die diversiteit in mijn werk vind ik oprecht leuk. Zo is elke dag weer anders en krijg ik geen sleur in mijn werk!”

Bezorger of toch vrachtwagenchauffeur?

 

Onderweg naar het eerste losadres in Markelo ben ik dan toch wel nieuwsgierig naar de eerder gemaakte opmerking van Erik. Namelijk, dat hij zichzelf bezorger noemt in plaats van vrachtwagenchauffeur. Hij begint dan ook hardop te lachen en vertelt: “Ik zeg dat altijd gekscherend, ik ben bezorger! Dat komt omdat ik als vrachtwagenchauffeur fijnmazige distributie van adres naar adres rijd en pakketjes aflever. Of het nu pallets vol goederen zijn of losse dozen, ik maak veel stops en heb doorgaans altijd vrolijke ontvangers. Het verschil met de pakketbezorgers is dat ik in een groter en vooral mooier voertuig rijd! En natuurlijk de uitdaging wat betreft de goederen. Met behulp van een EPT kan ik bijvoorbeeld zware producten, zoals een bigbag met houtpallets, eenvoudig vanuit de wagen bij de klant op de stoep bezorgen.”

 

 

Of het nu pallets vol goederen zijn of losse dozen, ik maak veel stops en heb doorgaans altijd vrolijke ontvangers.

Van militair naar chauffeur

 

Eenmaal samen op weg merk ik dat Erik een vrolijke en vooral vlotte prater is. Hij begint te vertellen dat hij na de middelbare school, direct in dienst is gegaan bij het Korps Mariniers. Na zeven jaar infanteriewerk te hebben gedaan, heeft Erik vervolgens 2 jaar in de logistiek gewerkt bij het Korps Mariniers. Daar heeft hij ook het C-rijbewijs behaald. Defensie schafte destijds nieuwe Scania’s aan en dat leek hem wel wat! Een groot voertuig rijden en in een echte mannenwereld aan het werk.

 

Erik vertelt in geuren en kleuren dat hij na vele uitzendingen en oefeningen in het buitenland bij de infanterie, uiteindelijk als marinier gestationeerd was in Aruba. “Ik heb het op Aruba enorm naar mijn zin gehad bij Defensie! Op en vanuit zee was ons doel om de veiligheid te waarborgen waarbij ik een Boston Wheeler-boot jarenlang heb bestuurd. Een mannenwereld waar je kameraden voor het leven maakt!”

DE KLIK WAS ZO GOED MET TIELBEKE, DE SAMENWERKING WAS IN HET EERSTE GESPREK AL BEKLONKEN!

Van heel hard werken naar je best doen

 

Zo op het oog lijkt Erik een relaxte collega die met plezier als chauffeur aan het werk is en ik vraag aan hem of hij weleens stress ervaart. “Na 6 jaar in dienst bij Tielbeke ken ik inmiddels het klappen van de zweep en weet ik de rust te bewaren in mijn werk. In het begin van mijn carrière bij Tielbeke wilde ik de hele rittenlijst op de geplande tijden rijden. Voor mij was dit niet te doen! Ik ging fouten maken, reed vaak onnodig van A naar B en weer terug naar A. Nu heb ik echt wel de slag te pakken en ben van heel hard werken naar je best doen gegaan.”
DIE DIVERSITEIT IN MIJN WERK VIND IK OPRECHT LEUK. ZO IS ELKE DAG WEER ANDERS EN KRIJG IK GEEN SLEUR IN MIJN WERK!

Ik merk gedurende onze werkdag samen dat Erik inderdaad de rust goed weet te bewaren. Bij een particulier bezorgadres is namelijk de ontvanger niet aanwezig en Erik belt met de klant. Deze geeft aan dat de pallet met goederen op de oprit geplaatst mag worden en stemt dit ook af met de planner op ons kantoor in Lemelerveld. Na circa twintig minuten weet Erik, in goed overleg met zowel de klant als leverancier, de pallet te lossen op de afgesproken plek.

Na nog enkele losadressen bij zakelijke klanten zit ons dag samen er alweer bijna op en rijden we richting Lemelerveld.

Door Evelien Wolting – Hoe belandt een tandartsassistente achter het stuur van een vrachtwagen? Wanneer Iris aan het werk is, zie je dat ze plezier heeft in wat zij doet! Ik ben dan ook erg benieuwd hoe deze vrolijke jonge dame bij Tielbeke terecht is gekomen!

 

Klaar voor vertrek

Collega Iris staat mij al op te wachten aan de chauffeursbalie in Lemelerveld. Voor mij is zij een bekend gezicht binnen Tielbeke, doordat zij onder andere ook heeft meegewerkt aan de nationale De Dag van de Vrachtwagenchauffeur. Omdat we aan de vroege kant zijn vraag ik of zij zin heeft in een kop koffie of thee. “Nee dankje!”, zegt ze lachend. “Ik zit nog vol van mijn ontbijtshake. ’s Ochtends krijg ik geen brood door mijn keel maar ik vind het wel belangrijk om met een gevulde maag aan het werk te gaan. Met fysiek werk moet je natuurlijk wel goed blijven eten.”

Al pratend lopen we samen richting het crossdock omdat ik benieuwd ben wat voor lading zij vandaag mee heeft. Iris rijdt namelijk fijnmazige distributie en de vracht is elke dag weer anders! Vandaag is de oplegger al vooraf geladen, doorgaans vertrekken alle C- en CE-chauffeurs in het stukgoed met een geladen voertuig, en Iris controleert of zij nog een EPT mee moet nemen. “Klaar voor vertrek?”, zegt ze enthousiast.

Collegiaal

Onderweg naar de vrachtwagen spreekt een collega Iris aan. Er is een ongeval gebeurt op haar route en hij adviseert haar een andere weg te nemen. “Fijn toch, zulke collega’s! Hij wist dat ik naar Zwolle moest en normaal gesproken zou ik de N348 pakken, maar dat kan nu dus niet.”
Eenmaal in de cabine bij Iris zie ik dat het netjes is en het ruikt er heerlijk bloemig. Ze trekt vervolgens een lade en een kastje open. “Mocht je dorstig worden of trek krijgen, dan mag je pakken wat je wilt!”, biedt ze vriendelijk aan. Ik zie diverse flessen water, belegd brood en wat snoepgoed liggen. Ze gaat in ieder geval ook met een goed bevoorraadde cabine op weg!

Iris rijdt vervolgens de vrachtwagencombinatie van het dock en stapt uit om de deuren van de oplegger te sluiten. Onderweg naar het eerste losadres in Zwolle kletsen we over van alles en nog wat, echte vrouwenteut zoals Iris zelf zegt.

 

FIJN TOCH, ZULKE COLLEGA’S!

“Toen ik een jaar of zeven was, zat ik bij mijn ouders op de achterbank in de auto onderweg vrachtwagens te turven. Geen idee hoe dat is ontstaan. Na mijn middelbare school wist ik niet goed wat voor beroep ik wilde gaan uitoefenen. Praktijk en werken met mensen leek mij toen wel leuk. Na een informatieavond heb ik mij aangemeld voor de opleiding tandartsassistente. Tijdens mijn opleiding, en later in het werk, vond ik de theorie en het werken met mensen wel leuk maar de praktijk viel mij enorm tegen. Ik kon mijn ei hier totaal niet in kwijt. Na lang onderzoeken wat ik wel wilde, heb ik diverse transportbedrijven een sollicitatie gestuurd. Ik was helaas nog niet in het bezit van de nodige ervaring en rijbewijzen. Tielbeke bood mij hierin de kans om mij om te laten scholen tot chauffeur en de rest is geschiedenis!”

 

IK WAS NOG NIET IN HET BEZIT VAN DE NODIGE ERVARING EN RIJBEWIJZEN. TIELBEKE BOOD MIJ HIERIN DE KANS OM MIJ OM TE LATEN SCHOLEN TOT CHAUFFEUR!

Heen en weer lopen

In Zwolle, bij het eerste adres aangekomen, weet Iris al waar ze moet zijn. Ze stuurt de voertuigcombinatie behendig over het terrein en zet de oplegger aan het dock. Binnen het bedrijf worden we vriendelijk begroet door een medewerker die ons aanwijst waar de lading mag staan. Met een pompwagen haalt Iris de vele pallets met zware zakken uit de oplegger en zet deze op de aangewezen plaats. “Ik doe mijn vest even uit want je krijgt het toch wel warm van het heen en weer lopen”, zegt ze lachend.
Na het aftekenen van de vrachtlijst lopen we weer samen richting de vrachtwagen om onze weg te vervolgen naar de volgende adressen.

Vriendelijk en behulpzaam

Vandaag rijdt Iris uitsluitend naar zakelijke afleveradressen en de lading bestaat hierdoor dus alleen uit pallets met diverse goederen. Waar we ook komen om te lossen, ik merk dat Iris overal even vriendelijk ontvangen wordt en de medewerkers behulpzaam zijn. “Door jezelf open en klantvriendelijk op te stellen wordt het werk ook makkelijker en leuker. Mensen zijn hierdoor vriendelijker en bereidt om je te helpen.”

Meedenken met de klant

Volgens Iris bestaat het vak van chauffeur uit meer facetten dan alleen rijden en kilometers maken. “Meedenken met de klant vind ik belangrijk, ook voordat je aanbelt. Als ik bijvoorbeeld zie dat ik een kinderfiets bij een particulier moet afleveren, bel ik eerst met lege handen bij de mensen aan. Stel je voor dat het een verjaardagscadeau is en de jarige doet open, dan is de verrassing er al af! Dit is naar mijn idee net die extra effort die je als vrachtwagenchauffeur kunt bieden.”

 

MEEDENKEN MET DE KLANT VIND IK BELANGRIJK. DIT IS NET DIE EXTRA EFFORT DIE JE ALS VRACHTWAGENCHAUFFEUR KUNT BIEDEN.

Door onze reporter – Met haar hoogblonde haar, glimmende handtas en salade voor onderweg haalt Wendy van Echten in één klap alle vooroordelen over vrachtwagenchauffeurs onderuit. Ik kan niet wachten om de nog maar 23-jarige Nieuwleusense te vragen hoe het is als vrouw in deze mannenwereld.

 

Vandaag rijd ik met haar mee door Noord-Nederland om stukgoed weg te brengen. Het is een zonnige maandagmorgen en nadat Wendy haar roze beker heeft gevuld met koffie is het tijd om te vertrekken.

 

 

Van bakkerij naar transportbedrijf

Wendy was nooit van plan om vrachtwagenchauffeur te worden, vertelt ze me onderweg naar het eerste adres in Tynaarlo. “Als klein meisje wilde ik bakker worden.” Deze droom heeft Wendy al op jonge leeftijd waargemaakt. Maar toen de bakkerij sloot moest ze op zoek naar ander werk. Via een vriendin en tevens ex-collega komt ze bij Tielbeke terecht.

IK HAD NIKS MET VRACHTWAGENS”

 

“Ik had helemaal niks met vrachtwagens. Maar ik dacht, ik ga gewoon die opleiding doen en dan zie ik het wel. Nou, dat is mij hartstikke goed bevallen. Ik heb het super naar mijn zin.” Wendy volgde een opleiding binnen Tielbeke, waarbij ze wekelijks vier dagen werkte en één dag les kreeg. De lessen volgde ze gewoon bij Tielbeke, die een eigen chauffeursopleiding heeft. Inmiddels is Wendy zo’n 5 jaar aan de slag als chauffeur en ik ben reuze benieuwd hoe ze zich staande weet te houden tussen de mannen.

Hoge nood

Dit roept direct wat praktische vragen bij me op. Want waar douche je dan? En hoe doe je dat als je naar de wc moet? Dat lijkt me toch lastig soms. Wendy moet lachen. “Dat is wel een ding ja, maar gelukkig hebben bijna alle tankstations en parkeerplaatsen een toilet en vaak ook een douche. Ik zorg er wel voor dat mijn blaas leeg is voor ik ga slapen. En ‘s ochtends haast ik me naar de eerste klant. Ook heb ik voor de zekerheid altijd een emmer bij me,” vertrouwt Wendy me toe. “Maar die gebruik ik eigenlijk nooit.” Toch lijkt het mij een handige tip om mee te nemen in dit verhaal.

 

Dat je geen luxe hoeft te verwachten lijkt me logisch, maar voelt Wendy zich ook wel eens onveilig in de cabine? “Nee, maar ik ben ook niet bang aangelegd. Wel zorg ik altijd dat ik op een plek sta met meerdere chauffeurs. Of ik parkeer onder een lantaarnpaal of bewakingscamera. Maar je doet gewoon je deurtjes op slot en dan is er niks aan de hand.”

Iedereen kan het leren

Wendy is dan ook een stoere meid die zich prima weet te redden als vrachtwagenchauffeur. Voor we afscheid nemen kom ik erachter dat dit in groot contrast staat met haar hobby’s. Ze is namelijk thuiskapster, toneelspeelster en was tot voor kort majorette. Volgens Wendy gaat dit prima samen en kan iedereen chauffeur worden: “Iedereen kan het leren. Ik kon het eerst ook niet. Ik had helemaal niks met vrachtwagens of wegen. Maar nu heb ik alles goed voor elkaar. En ik wil hier voorlopig ook niet meer weg.”

 

Wendy haar collega worden? Bekijk onze vacatures!