Cees (43), inmiddels bijna vier jaar chauffeur bij Tielbeke, kwam al van kinds af aan in aanraking met het chauffeursvak. “Het was eigenlijk de ‘schuld’ van mijn vader en opa”, vertelt Cees. “Mijn opa was invalchauffeur bij de zeepfabriek destijds, wat betekende dat als de vaste chauffeur met vakantie, vrij of ziek was, mijn opa inviel op de vrachtwagen”. Vooral in de vakantieperiodes ging hij vaak mee, legt Cees uit. “Als klein jochie wilde ik altijd mee. De ene keer reden we in Duitsland, dan weer net over de grens bij België, of gewoon in Nederland. Toch duurde het nog even voordat hij zelf achter het stuur kroop. Cees behaalde pas op latere leeftijd zijn rijbewijzen.
“Het chauffeursberoep heeft er altijd bij mij ingezeten,” vertelt Cees. “Maar toen ik net 18 werd, was er een overschot aan chauffeurs en kwam je bijna nergens tussen zonder papieren.” Voor Cees waren de kosten van het behalen van zijn rijbewijzen te hoog, waardoor de droom tijdelijk op de plank bleef liggen. Uiteindelijk startte hij als bezorger in de pakketbranche, waar hij uiteindelijk zijn C-rijbewijs kon behalen.
Later ontstond er een krapte op de arbeidsmarkt in de transport & logistiek. “Door die gekke periode hoefde je bij sommige bedrijven alleen maar een formulier in te vullen met je gegevens,” vertelt hij. “Bij sommige werkgevers werd je binnen tien minuten al teruggebeld en kon je, bij wijze van spreken, de volgende dag beginnen. Dat voelde soms best opdringerig.”
Uiteindelijk kwam Cees bij Tielbeke terecht. “Tielbeke maakt het persoonlijk; ze wilden echt weten wie je bent en of je in de ‘familie’ past,” legt Cees uit. “Je bent geen nummertje en er word serieus gevraagd naar wie je bent. Daar houd ik persoonlijk wel van,” voegt hij toe.
Eenmaal aangenomen begon Cees op de bakwagen in de fijnmazige distributie. “Tijdens mijn sollicitatie had ik aangegeven dat ik mijn CE-rijbewijs nog wilde behalen,” vertelt hij. Daar werd gehoor aan gegeven: drie maanden na indiensttreding had hij zijn CE-rijbewijs op zak. “Het gevoel dat ik tijdens mijn sollicitatie had, werd bevestigd. Beloftes werden nagekomen; het is gewoon een serieus bedrijf,” vult hij aan.
Inmiddels rijdt Cees afwisselend vanuit Apeldoorn: de ene week vier dagen voor de Welkoop en de andere week 3 dagen, aangevuld met een dag voor Aldi diepvries vanuit Deventer. “Het is supermooi werk en iedereen heeft een goede werkmentaliteit. Het is gezellig om bij verschillende filialen te komen; bijna iedereen is wel in voor een praatje.”
“Je bent geen nummertje, er word serieus gevraagd naar wie je bent”
Dat Cees zelf ook over die mentaliteit beschikt, bleek wel uit een situatie die begin 2026 rondging op social media. In de winterse maanden kwam hij aan bij een Welkoop-winkel, waar hij te horen kreeg dat hij vanwege code rood niet verder mocht rijden. In plaats van af te wachten besloot hij te helpen. “Het personeel moest van ver komen, waardoor de eigenaar er alleen voor stond,” vertelt hij. Zonder aarzelen schakelde hij om: ‘Geef mij maar een kar en een paar van die dozen.’
Dit is ook precies wie Cees is als persoon: behulpzaam, betrokken en altijd in voor een praatje. Ook buiten werk zet hij zich in voor anderen, onder andere als vrijwilliger bij ‘Waar is onze Angel’, een landelijke stichting voor vermiste honden. “Het geeft altijd een dankbaar gevoel als een vermiste hond weer terecht is bij de eigenaar”, vertelt Cees. Dat gevoel van dankbaarheid en voldoening herkent hij ook in zijn werk. “Dat je mensen blij maakt als je weer een nieuwe vracht komt brengen, dat geeft echt voldoening,” legt hij uit.
Hoewel zijn werkdagen nooit precies hetzelfde zijn, is er altijd wel een bepaalde structuur. Gemiddeld rijdt hij zo’n twee ritten per dag. “In de ochtend begin je met een volle trailer, meestal voor twee à drie winkels. Dat kan nog wel eens verschillen, afhankelijk van de drukte”, vertelt hij. Nadat alles gelost is, keert hij terug naar het distributiecentrum (DC) om opnieuw te laden voor de tweede rit, die ook vaak uit twee à drie winkels bestaat.
De eerste rit brengt hem meestal wel wat verder van het distributiecentrum, bijvoorbeeld richting Limburg, terwijl de tweede rit zich vaker in de regio afspeelt. Hoe lang een werkdag duurt, verschilt en hangt sterk af van hoe de dag verloopt. “Juist die afwisseling vind ik leuk. Je weet nooit precies waar je terechtkomt en er staan altijd weer nieuwe uitdagingen klaar”, zegt hij met een glimlach.
Gevraagd naar wat er voor hem uitspringt in het werk, hoeft hij niet lang na te denken. “Het is voor mij echt het totaalplaatje: de afwisseling, het rijden en het contact met klanten”, vertelt hij. Die betrokkenheid is niet verrassend, want ook privé is hij graag bezig. “Thuis hebben we een hele beestenboel: twee tropische aquaria, twee honden, vier katten, zo’n veertien kippen, twee geiten en zes paarden”, zegt hij lachend. “De affiniteit met Welkoop zit er dus wel in”.
Ook over de werksfeer is hij positief. “In Apeldoorn werken we met een vast groepje en een eigen planning op locatie. “Dat is fijn, want je weet bij wie je terechtkunt en de lijntjes zijn kort”. Daarnaast ervaart hij binnen Tielbeke veel flexibiliteit. “Er wordt niet constant op je gelet als iets uitloopt. Zolang je goed communiceert en je werk netjes afrond, is er veel mogelijk”, vult hij aan.
“Verder ben ik me nog steeds aan het ontwikkelen,” vertelt Cees. Van C- naar CE-chauffeur heeft hij al mooie stappen gezet binnen Tielbeke, maar Cees blijft zichzelf uitdagen en ziet volop kansen om verder te groeien. “Ik kom nog steeds op plekken die nieuwe uitdagingen met zich meebrengen, waardoor ik mezelf blijf ontwikkelen als chauffeur”, vult hij aan. Mocht de mogelijkheid zich voordoen om een LZV-certificaat te behalen, dan grijpt Cees die kans met beide handen aan.
Wil jij net als Cees werken in een dynamische omgeving met afwisseling en uitdagingen? Bij Tielbeke zijn we altijd opzoek naar nieuwe collega’s. Bekijk onze vacatures en wie weet start jij binnenkort je avontuur bij ons!
